سلام به همه ی دوستان خوبم که در این مدت با نظرهای خودشون به من لطف می کردند شاید عنوان این پست عجیب باشه ولی به نظر خودم که عالیه من در این مدتی که گذشت خیلی رنج کشیدم چون به قول دوست خوبم فقیر <حسین> اشتباه فکر می کردم و به قول خانم دکتر ولی زاده که جا داره از زحمات و راهنمایی هاشون که در این مدت من و می کردند تشکر و قدردانی کنم و شاید اگر راهنمایی های ایشان و دوست عزیزم حسین اقا نبود من از این ظلمت رها نمی شدم بعد از مدتی به یاد حرف یکی از دوستای قدیمیم افتادم که همیشه می گفت اخر هر هفته بنشین و به کارهای اون هفته خودت فکر کن و ببین کجا اشتباه می کردی ولی من حالا که فکر می کنم می بینم چند وقت که راه و دارم اشتباه می رم بله دوستان من به قول خانم ولی زاده خود او رو الگوتون قرار بدید . توجه کنید که ایشون تونست منطق رو در کنار احساساتش نگه داره و تونست برای آیندش اونجوری که فکر می کرده درست هست تصمیم بگیره و عمل بکنه . آیا شما نمی تونید این کار رو انجام بدید ؟ ... ولی میخواهم اینجا یک جمله ی قشنگ از دوستم حسین اقا بگذارم لكن بهشت را به بها دهند نه به بهانه ، اگر چه اگر اهل دل شوي و اهل محبت او و محبان و اوليائش آنگاه به بهانه دهند نه به بها.و می خواهم به این حرف زیبای خانم ولی زاده که گفت به جنبه های مثبت خودتون ، به شیرینی ها و توفیق های زندگی و به داشته هاتون بیشتر توجه کنید و تلاش کنید به یک زندگی خوب و شیرین دست پیدا کنید عمل کنم واقعا حالا که از اون برزخ گناه بیرون اومدم و به قول یکی از عزیزانم واقع نگر شدم می بینم که واقعا در اشتباه بودم ولی خوب از هرجا جلوی ضرر و بگیریم منفعت و در اخر می خواهم از دوست خوبم حسین اقا و خانم ولی زاده که در این مدت من و راهنمایی می کردند تشکر کنم و حالا هم می خواهم از این به بعد زندگی کنم و همچنین هم از سارای خوبم که در این مدت هر وقت بهم زنگ می زد با حرفام ناراحتش می کردم اونو هم اذیت می کردم معذرت خواهی کنم و دوست دارم این و بدونه اون به عنوان یک دوست خوب و خواهر خوب همیشه توی قلب من می مونه و در اخر هم از خدا می خواهم که هیچ وقت بنده های خودشو تنها نگذاره و تمامی دوستان من هم که در این مدت به من سر می زدند و با نظراتشون سعی در کمک کردن به من و داشتند هر جا که هستند خدایا به سلامتشان دار

سلام دوستان ببخشید که دیر شد میدونید می خواستم از خیر وبلاگ نویسی بگذرم دیگه خسته شدم تا کی باید این کار و ادامه بدهم در صورتی که می دونم اون رفته دنبال زندگی خودش و ازدواج کرده تا من که باور نمی کنم اون به این راحتی همه چیز و فراموش کرده و رفته دنبال زندگی خودش نمی دونم من که اصلا برام قابل باور نیست و برای همین هم به انتظار دستان گرم او تمام شبهای سرد زمستان را می گذرانم و تنها بدون او نشستم تا پرندگان خوش اواز بیایند و سرود ابشاران و عطر خوش بلبل و سخن عشق را با او بخوانم و قسمت کنم یعنی این ارزوی من امکان پذیر است یعنی او برمی گردد یا من باید تا اخر عمر با یاد و خاطرات خوب گذشته زندگی کنم نمی دانم چرا همه به من می گویند دوستش نداشته باشم مگر دوست داشتن جرم است ؟ من نمی دانم چرا همه به من می گویند دوست داشتنش مرا به گناه می کشاند من به خودم به خدای خودم به ایمان خودم اعتقاد دارم و همچنین هم از به گناه افتادن و اسیر شیطان شدن هیچ باکی ندارم چون معتقدم در راه او در راه رسیدن به خیال او من نباید از چیزی بترسم و منم نمی ترسم و از زندگی چیزی جز رسیدن به او نمی خواهم و می خواهم تا اخر زندگیم منتظر برگشتنش بمونم اگر هم برنگشت با یاد و خاطرات خوب گذشته ای که از او دارم زندگی می کنم                                    مهربانم ، 

         آیا تو نیز احساس مرا داری؟ ... 

 تو نیز هر شب و هر شب جان می دهی؟ ...

              و نیمه های شب آسمان را در جستجوی ردی از نگاه ستاره به ستاره غسل می دهی؟ ...

مهربانم ،

           سحر ها که بیدار می شوم تا نیت روزه ی صبر کنم بغض غریبی گلویم را در هم می کوبد ...

       وصبح ها به جای عطر ِ حضور تو ، ترس تنهایی و بغض ِ بی کسی مرا در هم می فشرد ...

                            هنگام بیداری ...

و خواب ... آه ، ....

      پر از توست ... پر از تنهایی توست .. پر از حضور نگاهت ... 

                     آیینه حرام ست ، نگاه ِ تو تا ابد در آن حک شده ...

مهربانم ... 

            تو نیز درد مرا می فهمی ؟ ...

                   بر تو چه می گذرد ؟ ... بر این همه تنهایی من تنها یاد ِ تو می گذرد و بس ...

مهربانم ...

     درد و ترس نبودنت هنوز هم دستهایم را می سوزاند ...

                 و راه طولانی ای که با هم پیمودیم ... پر از یاد ِ توست ... 

          و دست چپم ...

...

              یگانه همزادم ،

        عاشقانه هایم همه برای توست ... تنهایی هایم همه برای من ...

        لبخند هایم برای توست ... بغض هایم برای من ...

...

           بهارم ، تمام انتظارم ...

                     به من بگو بر تو چه می گذرد ... 

           به عشقمان سوگند ستاره به ستاره ، پـــــِر و پـــــــــــِر تر می شوم ...

می ترسم زمان جدایی از خیالت هم از راه برسد ...

           مهربانم ...

زندگی مال تو مرگ مال من

شادی مال تو غم مال من

راحتی مال تو گرفتاری مال من

امروز یک روز از بقیه ی عمر شماست سلام دوستان من امروز وقتی این جمله رو روی یکی از جلد کتابها دیدم به فکر فرو افتادم یعنی امکان داره من بقیه ی عمرمو بتونم بدون اون زندگی کنم بدون کسی که تمام دلیلم برای زنده بودن    اونم وقتی پست قبلیم و خونده بود بهم زنگ زد اصلا فکر نمیکرد اون حرفها مال من باشه بازم مثل همیشه بقض راه گلویم رو بست و نتونستم حرف دلم رو بهش بزنم میدونید من همیشه از ابر خوشم میاد چون جراتش زیاده چون براش فرقی نمیکنه کجای هر وقت دلش بگیره گریه میکنه میدونید من همون شهامت ابر رو هم ندارم شاید من اگر گریه میکردم از ته قلبم داد میزدم که اونو دوست دارم اونم به این راحتی نمیگذاشت و بره انیشتین میگه<وقتی زندگی چیز زیادی به شما نمی دهد، شاید بخاطر این است كه شما چیز زیادی از آن نخواسته ای > ولی من از زندگی چیز زیادی نخواستم فقط خواستم قلبی که قلبم براش میتپه کنار من باشه و مال من باشه اره چیز زیادی نیست رحمانیت خدا هم که معلوم نیست کجای ؟ باز هم مثل همیشه برای اون رزوی خوشبختی میکنم چون اینکه اون در زندگیش خوشبخت بشه من و خوشحال میکنه

                       زندگی عشق است

عشق افسانه نیست

آنکه عشق آفرید دیوانه نیست

عشق این نیست که کنار هم باشیم

عشق این است که به یاد هم باشیم                                                                                                                                      سلام بچه ها چند روزی که دلم خیلی گرفته میدونید اخه یک ادم چقدر میتونه طاقت داشته باشه کسی رو که تمام وجود من و تسخیر کرده خیلی راحت ازم گرفتند و منم نتونستم کاری کنم از وقتی اون رفته اصلا زندگی برام بی معنی شده ۲ هفته ی که صدای کسی رو که من و اروم میکرد صداش تموم امواج خروشان ذهن منو به ساحل ارامش میرسوند ندیدم        به هر چی که نگاه میکنم و ازش خاطره ای دارم اشک توی چشمام جمع میشه و بدتر اینه که ادم نمیتونه جلوی کسی اشک بریزه و از ته دل فریاد بزنه که دوستش داره سخته که ادم دل داشته باشه ولی ددلدار نداشته باشه سخته که ادم غم داشته باشه ولی غمخوار نداشته باشه سخته که دل ادم حرف داشته باشه ولی کسی نباشه حرف دلشو گوش کنه یا حتی برای یک لحظه ی کوچک هم که شده با اون ابراز همدردی کنه خوب من برای اون ارزوی خوشبختی میکنم و برای خودم ارزوی مرگ چون تنها چیزی که من و به ارامش ابدی میرسونه مرگ خوب فعلا همتون و به خدا میسپارمتون                                

 دلم گرفته دوباره... مثل پرنده تو قفس
آینه دار بغض من...... هق هق و نفس نفس
می خوام مث دیوونه ها ..... سر به بیابون بذارم
داد بزنم به آسمون........ دوست دارم دوست دارم
یک دل خون دو قطره اشک ..... دارو ندارم همینه
اونی که باید ببینه ...... هرجا که باشه می بینه  

 تو را دوست دارم نگاهت را کلامت را آغوشت را

 تو را دوست دارم به اندازه تمام زيبايي هاي دنيا

 نه کم است  تو را دوست دارم به اندازه تمام رنگها

 بازم کم است تو را دوست دارم به اندازه تمام دنيا

 من تو را در تک تک ذرات وجودم لمس مي کنم

 در هر نفس عطرت را حس مي کنم

 با هر ضربان قلبم عاشقانه تو را دوست می دارم

 ديگر در پس کوچه هاي خاطرات جستجويم نکن 

 مرا نخواهي يافت که من در تو محو شده ام و چه در آميختن

زیبایی !!!!!

ـ هی،فلانی!زندگی شاید همین باشد؟

یک فریب ساده و کوچک

آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را

جز برای او و جز با او نمی خواهی!

من گمانم زندگی باید همین باشد.

آه!...آه! امّا

او چرا این را نمی داند، که در این جا

من دلم تنگست،یک ذره ست؟! 

                                                                                                  "مهدي اخوان ثالث"

در امتداد یک نفس...

ثانیه ها ما ل منند

دلم غمین و بی صدا

خاطره ها یاد منند

در امتداد یک تپش

نوا ،نوای زندگی ست

مرا بخوان ،مرا ببر

در امتداد یک گناه

که کرد مرا از تو جدا؟

صدای مرگ لحظه ها

هوا هوای رفتن است...